

- położenie
- opis regionu
- przyroda
- miasto Snina
- miejscowości regionu Snina
- gminy regionu Snina, które już nie istnieją
CHKO Vihorlat
Vihorlat uznany został za Chroniony Krajobrazowy Obszar (dalej CHKO) dnia 28. 12. 1973, jednak rozporządzeniem z 19 kwietnia 1999 zmieniono powierzchnię pierwotnego CHKO. Obecnie jego powierzchnia wynosi 17 485,24 ha. CHKO pokryty jest głównie lasami bukowymi.
Pomimo niewielkiej powierzchni i wysokości nad poziomem morza, Vihorlat jest okazałym pogórzem wulkanicznym. Należy do najbardziej zalesionych pogórzy Słowacji z przewagą liściastych, szczególnie bukowych lasów. Jego położenie geograficzne i szczególny rozwój geologiczny uwarunkowały powstanie takich ciekawostek przyrodniczych, jakimi są np. Morskie Oko, Sninski Kamień, torfowiska oraz wspólne występowanie gatunków roślinnych zachodniokarpackiej, wschodniokarpackiej oraz panonskiej flory. Z gatunków chronionych występuje tutaj śnieżyca wiosenna karpacka, tojad wschodniokarpacki i inne. Najcharakterystyczniejszą rośliną chronioną jest smotrawa okazała. Wpływ Niziny Wschodniosłowackiej i Karpat Wschodnich przejawia się także w składzie gatunkowym fauny Vihorlatu.
Do najbardziej znanych i najczęściej odwiedzanych miejsc chronionego obszru krajobrazowego w ramach ruchu turystycznego i rekreacji należy ŠPR Morské Oko z jeziorem o takiej samej nazwie. Jezioro Morskie Oko leży na wyskości 618 m n.p.m., ma powierzchnię 13,8 ha oraz maksymalną głębokość 25,10 m. Nad jaziorem Morskie Oko na północnej stronie widnieje druga dominanta CHKO – chroniony twór przyrody Sninski kamień (1005 m n.p.m.) W północnej części CHKO, przy Sninie, zajdują się Sninské rýbníky, które są centrum rekreacyjnym z możliwością kąpieli, odpoczynku, wyżycia sportowego oraz zaczerpnięcia sił fizycznych i duchowych.
Odwiedzający CHKO Vihorlat mogą wykorzystać na wycieczki piesze także Szlak Edukacyjny Morskie Oko, Sninski Kamień i Sninské rybníky. Na podnoszący się poziom odwiedzających CHKO Vihorlat ma także wpływ bliskie położenie Zemplínskej šíravy. Ruda żelaza była odkryta w północno-zachodnim podnóżu Sninskiego Kamienia już w roku 1819. Była tu wydobywana, o czym świadczą skały płonne, które można znaleźć na trasie szlaku edukacyjnego. CHKO Vihorlat skupia narodowe rezerwaty przyrody Podstavka, Motrogon, Vihorlat, Morské oko, rezerwaty przyrody Ďurova mláka, Roztoky oraz pomniki przyrody Sninský kameň, Čierny potok.
Pomniki przyrody
Sninski Kamień
Ten oto pomnik przyrody należy do najpiękniejszych tworów przyrody w całym obszarze pogórza Vihorlat. Rozpościera się na powierzchni 5,59 ha, z tego płaszczyzny skalne zajmują 1,62 ha. a leży na wysokości 1005 m n.p.m. Jego turnie skalne mają wysokość 15 – 20 m na długości 300 m. Jest wynikiem działania lawy, której wiek szacuje się na 10,4 do 0,5 mln lat. Same turnie mają charakter płaskiego szczytu, skąd rozpościera się piękny widok na Morskie Oko, okoliczne wioski i tereny w kierunku od Vihorlatských vrchov. Turnie skalne są dostępne dzięki żelaznym schodkom z poręczami i są fragmentem szlaku edukacyjnego Morskie Oko – Sninský kameň – Sninské rybníky.
Zemplínske Hámre – Sninský kameň (4 km: 1 godzina, 30 minut)




